စိတ္အာရုံကားခ်ပ္ရဲ႔ အနက္ရႈိင္းဆံုးေထာင့့္က လက္က်န္ပံုရိပ္ေလး

ဒီလိုပဲမိုးေတြသည္းသည္းတတ္တဲ့ ငါရန္ကုန္ေရာက္စ ရက္မွာ နင္နဲ႔ငါ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ႔တယ္။ အေပါင္းေဖာ္မဲ႔တဲ႔ ခင္မင္သူမရွိတဲ႔ငါ့မွာ နင္ဟာ ပထမဆံုးငါ့ရဲ့အေဖာ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းစာေတြကိုနင္ေၾကာင့္ပဲ ငါဆက္လုပ္ဖို႔ ဆႏၵဆိုတာရွိခဲ႔တယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးအေၾကာင္းနားလည္ေအာင္ နင္ပဲကူညီခဲ့တယ္။ နင္နဲ႔အတူ ဟိုေျပာဒီေျပာ ေျပာရတာေတြဟာ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို ေရာက္ခါစ ငါ့အတြက္ေတာ့ အိုေအစစ္ေလးပါပဲ။

မိုးတိတ္ခါစ ဟိုတုန္းကအင္းယားကန္ေစာင္းရဲ့ အလွေနျခည္ျဖာတဲ႔ညေနခင္းေတြမွာ အတူတူ  ျမက္ခင္းျပင္ေပၚ ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာနဲ႔ ႏူးညံံံ႕တဲ႔မိုးစြတ္စ ေျမကမၻာရဲ့အထိေတြ႕ ၾကည္ႏူးေမြ႔ခဲ့ၾကတယ္ေလ။ နင္ေတာ့ မွတ္မိခ်င္မွမွတ္မိေတာ့မွာပါေလ။ နင္နဲ႔အတူ သြားခဲ႔ဖူးတဲ႔ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြဟာ ခုေတာ့ ငါ့အတြက္ ျပန္ေဆြးရမယ့္ေနရာေတြပဲ။ ငါနင့္ကို အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ခင္ခဲ႔တယ္။ ငါ့နင့္ကို ခ်စ္မိသြားျပီလို႔ သိတဲ႔အခ်ိန္ထိေပါ့။

နင္နဲ႔ အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြအေနနဲ႔ လြမ္းလြမ္းျပီး စာလႊာေရးခဲ႔ၾကတယ္ေလ။ နင့္ဆီက စာရတဲ႔ေန႔ေတြဆို ငါေပ်ာ္လို႔မဆံုးခဲ႔။ ငါ့ရဲ့ေအးစက္ေတြ ရွမ္းျပည္ကညေတြဟာ နင္ဆီစာေရးရင္းနဲ႔ပဲ ငါေႏြးေထြးခဲ႔တယ္။ ရင္ထဲမွာ ငါေပ်ာ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ညစ္စရာေတြအပါ ၾကံဳရတဲ႔ဟာသေတြလည္း မက်န္ရေအာင္နင့္ဆီ ငါႏွလံုးေသြးတဲ႔ စာေတြစီကာ ေရးခဲ႔ဖူးတာလည္း ခုေတာ့ငါ့အတြက္ အိမ္မက္ပမာ…။

ဆယ္တန္းေအာင္စားရင္းထြက္ျပီးခါစ အမွတ္မေကာင္းလို႔ စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ႔ငါ့ဆီ၊ ငါတကၠသိုလ္တက္ဖို႔ မျဖစ္ႏို္င္တဲ႔ ငါ့ရဲ့စိတ္ဓါတ္က်မႈေတြကို ျမင့္တင္ဖို႔ ျပန္လာတဲ႔နင့္ဆီက စာတစ္ေစာင္မွာ နင္နဲ႔ငါ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘ၀ၾကီးကိုရင္ဆိုင္သြားၾကမယ္ဆိုတာျပီး နင္ငါစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပီပီ အားေပးခဲ့တာေလ။

ဒီလိုနဲ႔နင္ တက္ရမယ့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းတကၠသိုလ္တစ္ခုကို နင္စတက္ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ နင္နဲ႔အတူ ငါပီတိေတြဖ်ာခဲ႔တယ္။ နင့္ရဲ့ေက်ာင္းအပ္ရာက အစ ပထမဆံုးစတက္တဲ႔ေန႔က အလြဲေတြအပါ နင္ၾကံဳရသမွ် နင့္စာနဲ႔ ဖုန္းထဲက ေ၀မွ်ခံစားခဲ႔ၾကတယ္ေလ။

အဲလိုနဲ႔ ဖုန္းေျပာတဲ့တစ္ည တစ္ဒုတ္ဒုတ္ျမည္ေနတဲ႔ ငါ့ရဲ့ေဟာဒီရင္ဘတ္ကေန မရဲတစ္ရဲ “နင့္ကိုငါခ်စ္တယ္”လို႔ ရင္းႏွီးတဲ႔ငါ့တို႔ သူငယ္ခ်င္း သံေယာဇဥ္ကို အခြင့္ေကာင္းယူလို႔ ငါနင့္ကို ခ်စ္တဲ႔အေၾကာင္းေတြ စကားေဖာင္မဖြဲ႔ဘဲ ငါခ်စ္ခ်င္းဆိုခဲ႔တယ္။

နင့္ဆီက “ ခ်စ္တယ္” လို႔ အေျဖရတဲ့ အဲဒီ ေမလ တစ္ရက္ေန႔မွာ ငါနတ္ျပည္ကိုေရာက္သလိုခံစားရတယ္။ အဲဒီေန႔က ထူးျခားစြာ မိုးသီးေတြေကြ်မက်ခဲ႔ပါဘူး။ ေနဆယ္စင္းလည္း မသာခဲ႔ဘူး။ ငါတို႔ရွမ္းျပည္က ခ်ယ္ရီေတြလည္း ၀ုန္းကနဲထမပြင့္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ႏွလံုးသားမွာေတာ့ အခ်စ္သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ အေညွာင့္ထြက္တဲ႔ေန႔ေပ့ါခ်စ္သူရယ္။ နင့္ဆီက ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႔အေျဖရတဲ႔ေန႔ေလးမွာ ငါနင့္နားမွာ ရွိမေနႏိုင္ခဲ႔ဘူး။ အဲဒီအတြက္ ငါလြမ္းရေကာင္းမွန္းမသိခဲ့ရုိးအမွန္ပါ။

သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ႔ဆိုင္းဘုတ္ေလးမွာ ခ်စ္သူလို႔ကမၺည္းထိုးတာတဲ႔ စာတန္းေလးေျပာင္းတယ္လိုက္တဲ႔ေနာက္ နင္နဲ႔ဖုန္းကတစ္ဆင့္ စကားေျပာရတဲ႔ည၊ စာေရးရင္ဖြင့္ရတဲ႔ငါ့ရဲ့ ေအးလွတဲ႔ ေအးစက္စက္ အဲဒီညေတြမွာ ပန္းေပါင္းစံုဖူးတဲ႔ ေႏြဦးေလးပမာ ငါေပ်ာ္မဆံုး ၾကည္ႏူးမဆံုး…။ နင္နဲ႔ရည္းစားျဖစ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့ ရက္လေတြထိ ငါနင္နဲ႔လူခ်င္းမေတြ႔ခဲ့ရဘူး။ ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀းႏွလံုးသားခ်င္းႏွီးဖို႔အဓိကဆိုတဲ့နင့္ အေျပာေတြဟာ ငါ့ကို အထီးက်န္မႈက ကင္းလြတ္ေစခဲ႔တယ္။

About Htaik Seng

A tiny person trying to kindling little hope and finding lost soul. Hope I will dare to dream one day.

One response to “စိတ္အာရုံကားခ်ပ္ရဲ႔ အနက္ရႈိင္းဆံုးေထာင့့္က လက္က်န္ပံုရိပ္ေလး

  1. zayarshan

    SSSSSSSSSSSSSSSOOOOOOOOOOOOOOOOOO Romance and Love

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

htaikseng’s emotional life business blog

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

Htaik Seng’s Emotional Life Business

NetworkedBlogs

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 194 other followers

%d bloggers like this: